connect with a warm cup of comfort

De schoonheid van een zomerse bui

De schoonheid van een zomerse bui


De meeuwen cirkelen laag boven me. Vanuit mijn tuin zie ik ook de merels gehaast heen en weer vliegen. Alsof ze nog de laatste boodschapjes in huis moeten halen voor de winkel sluit. Of voor de regen losbarst. Buienradar voorspelt onweersbuien. De vogels hebben geen app nodig, met hun eigen weerssensor voelen ze het haarfijn aan. De zon schijnt rustig verder achter de donkergrijze wolken, die nu het heldere blauw volledig proberen te bedekken. De zwaluwtjes zoeken hun weg tussen de meeuwen door. Happend naar voedsel. Vandaar dat ze zo laag vliegen, de insecten zijn dan veelvuldig aanwezig. Heb ik ooit eens gehoord. Ik ben geen bioloog, dus hoe dat precies zit, kan ik je niet vertellen. En google heb ik even niet bij de hand.

Een vliegende mier, nog zo’n natuurteken van een aanstaande onweersbui, landt via mijn arm op de tuinstoelkussen. Gefascineerd en tegelijk met afkeer, want ik vind insecten een beetje viezig en kriebelig, bekijk ik dit dikke exemplaar. Op zijn rug kleeft een kleiner vliegend miertje. Een meeliftend kind?

De eerste regendruppels beginnen te vallen en laat de inkt op de opengeslagen bladzijde van mijn zwarte boekje, waar al mijn hersenspinsels in staan geschreven, uitlopen. Met tegenzin verkas ik naar binnen, even in dubio wat nu te doen. Vervolgens, als de waarschuwende lichte regen is overgegaan in een veel nattere variant, gooi ik mijn tuinkussens op de keukenvloer en nestel ik me tegen de koude verwarming. Met een extra kussentje in mijn rug, en mijn schrijfboek weer op mijn schoot, luister ik naar Thor in zijn strijdwagen in de verte. Via mijn openstaande keukendeur zie ik de tegels donker kleuren. De warmte daarvan en die van de droge grond, vermengen zich met de koele regen en houden een aardse geur onder mijn neus, als een eau de parfum made by Nature. Heerlijk. Beter dan de eau way too much goedkope parfum by a Polish dude in de kringloopwinkel gisteren. Het is nog steeds warm, maar het is goed uit te houden. Onder het bamboekralengordijn door, bedoeld om muggen en andere stekende en zoemende soorten buiten te houden, voel ik een verkoelend briesje. De zomer deelt deze momenten spaarzaam uit. Misschien zijn ze daarom mijn favoriet, denk ik genietend, als ik nog eens goed de geur van vers beregende tuinaarde opsnuif.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


%d bloggers like this: